Archiwum Maratonu

POCZUJ SIŁĘ HISTORII!

2006-2008

Cofnij do archiwum

Zobacz te lata w relacjach

2006

Wielkie bieganie zaczęło się w Warszawie w... marcu. W roku 2006 po raz pierwszy odbył się Półmaraton Warszawski, który po oddzieleniu go od maratonu zaczął właśnie wtedy solową karierę.

Jeśli w roku 2005 wydarzeniem był start w maratonie rekordzisty Polski, to w rok był nim niewątpliwie udział mistrza olimpijskiego na tym dystansie Josia Thugwane z RPA. Zawodnik wywalczył co prawda olimpijskie złoto 10 lat wcześniej, ale i tak takiej gwiazdy w Polsce nie ogląda się zbyt często. Dlatego zainteresowanie mediów 28-mą edycją biegu było rekordowe, a dziennikarze umawiali się na wywiady z mistrzem z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Przez pewien czas istniało co prawda podejrzenie, że start Thugwane to bujda na resorach, zastąpione później przekonaniem o tym, że mistrz na pewno zejdzie z trasy po kilku kilometrach, ale w końcu okazało się, że nie tylko przyjechał, nie tylko wystartował, ale walczył na całego. I nie wiadomo jak by się jego start zakończył gdyby nie fakt, że przez niemal 30 kilometrów ani razu nie skorzystał z napojów na punktach. Taka taktyka sprawiła, że miał potężny kryzys, który przetrwał tylko dzięki pomocy osób jadących w samochodzie technicznym. Bieg zakończył na 4. miejscu.

A sensacyjne zwycięstwo odniósł młody Ukrainiec Vitalij Shafar, który po pasjonującej końcówce pokonał dwóch Kenijczyków i pobił o ponad 2 minuty ubiegłoroczny rekord trasy Grzegorza Gajdusa. Wynik 2:12:29 to był już przyzwoity europejski poziom. U pań rekordu tym razem nie było, a zwyciężczyni - Rosjanka Podnebesnova - po biegu przepraszała jego dyrektora za to, że uzyskała tak słaby wynik (2:42).

Po raz drugi rozegrano ekiden. Tym razem na starcie stanęło 100 ekip. Sponsorem tytularnym maratonu została po raz pierwszy marka Flora.

2007

Ponad 2000 osób dotarło do mety Flora Maratonu Warszawskiego 2007. Tylko raz - w roku 1980 - było ich więcej. Zapisy do ekidenu odbywały się niemal po znajomości (liczba drużyn była ograniczona, a w internecie funkcjonowała społeczna lista rezerwowa), maraton kończył się na szerokiej Wisłostradzie, a na targach sportowych przy maratonie po raz pierwszy obecne były stoiska zagranicznych biegów maratońskich (z Pragi i Dublina). Ponaddwugodzinną relację na żywo przeprowadziła z biegu kodowana stacja Nsport, a obraz z trasy (pokazywany między innymi z krążącego nad zawodnikami helikoptera) można było oglądać na telebimie usytuowanym przy mecie. Zapachniało wielkim światem.

Po raz trzeci z rzędu padł najlepszy wynik w historii imprezy. Sensacją było to, że ustanowił go Polak. Mimo silnej stawki biegaczy z Afryki, trzy pierwsze miejsca zajęli reprezentanci Polski - pierwszy był Paweł Ochal, drugi - Rafał Wojcik, a trzeci - Adam Draczyński. Wszyscy trzej ustanowili swoje rekordy życiowe, a wynik 2:12:20 Ochala był najlepszym uzyskanym przez polskiego maratończyka w ostatnich 3 latach. Atmosfera na mecie biegu była ekstatyczna.

Z niezwykle pasjonująco zapowiadającej się rywalizacji pań niewiele wyszło. Planująca złamanie w maratońskim debiucie bariery 2:30 Karolina Jarzyńska przeliczyła się z siłami (po strasznym kryzysie skończyło się na wyniku 2:48), a Ukrainka Połtavska też nie dała rady utrzymać założonego przez siebie tempa i wygrała z wynikiem 2:40.

Dla pozostałych biegaczy największą frajdą okazał się medal - miał w środku kilkucentymetrowej średnicy dziurkę, która sprawiała, że ze zwykłego krążka można było zrobić bardzo przydatny bibelot. Narzekali jedynie Ci, którzy chcieli wykąpać się w ciepłej wodzie - z sitek leciała tylko zimna. Ale organizatorzy mieli do wyboru odcięcie zasilania termom do podgrzewania wody albo przygotowującej się do transmisji telewizji. Mniejszym złem okazał się brak ciepłej wody.

2008

Jubileusz! To hasło zdominowało całkowicie trzydziestą edycję maratonu. Wystawa foto, książka poświęcona kolejnym rocznikom biegu i jej bohaterom, goście specjalni, historyczny medal z Tomaszem Hopferem, konkurs szkół pod hasłem "Bieg historii" - to było 30 lat w pigułce, która eksplodowała 28 września 2008 roku na Krakowskim Przedmieściu. Spośród ponad 3400 zapisanych zawodników wystartowało blisko 2900, a do mety dotarło 2640.

Po 28 latach padł wreszcie rekord frekwencji imprezy - i to poprawiony o ponad 350 osób. Jak na jubileusz przystało - rekordy ustanowili również faworyci sportowi biegu. Jako pierwszy do mety dobiegł 20-letni Etiopczyk Alemayehu Shumye i jako pierwszy w historii warszawskiej imprezy zrobił to w czasie krótszym niz 2 godziny 12 minut (nie licząc oczywiście pierwszego, niedomierzonego, biegu) - dokładnie w 2:11.50. Ale jeszcze lepiej spisała się pierwsza na mecie kobieta - Małgorzata Sobańska. Jej wynik - 2:31.20 - był najlepszym wynikiem uzyskanym kiedykolwiek na maratońskim dystansie w Polsce!

Szok przeżyli wszyscy w przeddzień biegu - w sobotę. W sztafecie maratońskiej wystartowało w sumie 169 drużyn - czyli ponad 1000 zawodników! Stało się jasne, że za rok miejsce rozgrywania tego biegu będzie wymagać zmiany - zaczęło bowiem brakować miejsca dla uczestników rywalizacji.

Rywalizowano zresztą w wielu innych konkurencjach - Fotomaratonie GP (na najlepszą fotografię z trasy biegu), w konkursie w na wspomnienie z historii Maratonu Warszawskiego (autor najlepszej pracy - Tadeusz Węgrzynowski - otrzymał w nagrodę z rąk Dave'a Bedforda - dyrektora maratonu londyńskiego - bilet do stolicy Anglii dający prawo startu w najbardziej prestiżowym maratonie świata), w akcji Mistrz Kibicowania dla szkół zwyciężyło Gimnazjum im. Polskich Noblistów w Krzyżu Wielkopolskim .

Także zainteresowanie mediów zaskoczyło organizatorów. Konferencja prasowa poprzedzająca maraton była... transmitowana na żywo przez kanał Polsat News.